در طول دهه گذشته، نظام آموزش عالی ایران به طرز چشمگیری تغییر جهت داده است. در واقع، امروزه آموزش در ایران فرصتهای برابر و دقیقی را برای دانشجویان این کشور فراهم میکند و پتانسیل رو به رشدی نیز برای دانشجویان بینالمللی وجود دارد. بیایید نگاهی دقیقتر به تحول نظام آموزشی ایران بیندازیم و همچنین بررسی کنیم که چرا این تعداد زیاد دانشجو به ندای این بازیگر نوظهور در صحنه آموزش عالی پاسخ مثبت میدهند. نگاهی به گذشته: تنها یک دهه پیش، فضای فراگیری آموزش عالی در ایران با واقعیت فاصله زیادی داشت. در واقع، طبق گزارش واشنگتن پست، نزدیک به ۲.۵ میلیون دانشآموز در سن دبیرستان در ایران حتی در دبیرستان ثبتنام نکرده بودند. در همین حال، کمتر از ۵۰ درصد از کسانی که ثبتنام کرده بودند، در مقطع تحصیلی مناسب خود قرار داشتند. با توجه به اینکه سیستم دانشگاهی در آن دوره تنها ۱۰ درصد از متقاضیان را میپذیرفت، جای تعجب نیست که بسیاری از دانشآموزان بازار کار قابل دسترستر را به دانشگاه ترجیح میدادند. دولت محمود احمدینژاد از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ شاهد تغییرات سریعی بود. در پایان دوره او، بیش از یک میلیون جایگاه دانشگاهی در دسترس بود، که عمدتاً به دلیل افزایش دورههای پارهوقت و آموزش از راه دور بود. اکنون، به گفته شروین ملکزاده، گزارشگر واشنگتن پست، «برای اولین بار در تاریخ مدرن ایران، هر کسی که مایل به پرداخت هزینه باشد، میتواند به دانشگاه برود.» به گفته ملکزاده، «از آنجایی که شرکت در آموزش عالی پس از دبیرستان به امری عادی تبدیل شده است، آنچه زمانی استثنایی بود که مختص افراد فوقالعاده بود، اکنون به انتظاری برای همه تبدیل شده است. دسترسی همگانی به آموزش عالی، تجربه رفتن به دانشگاه و کسانی که در آن شرکت میکنند را به امری عادی تبدیل کرده است.» بهویژه، گسترش سریع دانشگاه پیام نور، تأثیر تحولآفرینی بر چشمانداز…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.