رئیس جمهور آمریکا، دونالد ترامپ، در این ماه توقف حملات هوایی ایالات متحده علیه شورشیان حوثی یمن را اعلام کرد و ادعا کرد که این گروه «تسلیم شده» و هدف قرار دادن کشتی های آمریکایی و تردد در دریای سرخ را متوقف خواهد کرد. اما برگزاری جشن پیروزی در واشنگتن در حال حاضر، پس از بیش از پنجاه روز متوالی استفاده از نیروی نظامی پیشگیرانه علیه این گروه تروریستی تحت حمایت ایران، زودرس خواهد بود. به هر حال، هیچ آتشبسی از خلأ سیاسی زاده نمیشود. مقامات ارشد ایرانی که در آتشبس با میانجیگری عمان دخیل بودند، حوثیها را به توقف حمله به داراییهای ایالات متحده متقاعد کردند، که نشان میدهد تهران همچنان بر تصمیمات استراتژیک گروههای نیابتی خود فرماندهی و کنترل دارد، نه اینکه حوثیها امتیازی واقعی داده باشند. این آتشبس که به عنوان توافق ایالات متحده و حوثیها ارائه شده است، با الگوی تثبیتشدهای از سوی ایران مطابقت دارد: هدایت نیروهای نیابتی برای افزایش یا کاهش خشونت بر اساس شرایط و در حالی که از این تصور که این گروهها مستقل هستند، سود میبرد. همانطور که مدتهاست در مورد حزبالله لبنان یا شبهنظامیان شیعه در عراق دیده شده است. این رویکرد دوگانه، یعنی دراز کردن دست دیپلماتیک در حالی که خنجر جنگ نیابتی را پنهان میکند، دقیقاً همان روشی است که ایران نفوذ خود را فراتر از تواناییهای واقعیاش گسترش میدهد. در دهه گذشته، ایران به مهمترین حامی خارجی حوثیها تبدیل شده و موشک، پهپاد و سایر اجزای نظامی در سطح بالا را در اختیار آنها قرار داده است. علاوه بر این، تهران به حوثیها در دور زدن تحریمها و تلاش برای افزایش درآمد کمک میکند. ایران از طریق حوثیها، تواناییهای نظامی در سطح دولتی را در اختیار یک بازیگر غیردولتی در یمن قرار داده است. با این حال، حملات هوایی بیامان واشنگتن از زمان آغاز آن در ماه…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.