دوازده روز جنگ بین اسرائیل و ایران، ویرانیهایی در هر دو کشور برجای گذاشت. با این حال، واضحترین نتیجه این است: قمار جسورانه نخستوزیر بنیامین نتانیاهو شکست خورد. با وجود راهاندازی یکی از جسورانهترین عملیاتهای نظامی در تاریخ اسرائیل، در نهایت به اهداف اعلام شدهاش نرسید. این جنگ با یک حمله نظامی اسرائیل که با دقت برنامهریزی شده بود، آغاز شد. سالها کار اطلاعاتی به موجی از عملیاتهای مخفیانه – پهپادهای مونتاژ شده در داخل ایران، سلولهای خفته که بمب منفجر میکردند، و ترورهای هدفمند مقامات ارشد نظامی و دانشمندان – منجر شد. اینها با حملات هوایی متعارف به پایگاههای نظامی و تاسیسات هستهای مانند نطنز و فردو دنبال شدند. اما اهداف اسرائیل فراتر از زیرساختهای استراتژیک بود. محلههای مسکونی، زندانها، دفاتر رسانهها و پاسگاههای پلیس نیز مورد اصابت قرار گرفتند که نشاندهنده یک استراتژی گستردهتر با هدف ایجاد هرج و مرج و شعلهور کردن ناآرامیهای داخلی بود. تلفات انسانی سرسامآور بود. در ایران، دستکم ۶۱۰ نفر کشته شدند، از جمله ۴۹ زن، ۱۳ کودک و پنج کادر درمانی. ۴۷۴۶ نفر دیگر زخمی شدند که ۲۰ نفر از آنها کادر درمانی بودند. زیرساختهای پزشکی نیز آسیب قابل توجهی دیدند. بیمارستانها، آمبولانسها و تاسیسات اضطراری مورد اصابت قرار گرفتند. در اسرائیل، حملات موشکی و پهپادی ایران دستکم ۲۸ نفر را کشت و بیش از ۳۲۰۰ نفر را زخمی کرد. بیش از ۹۰۰۰ اسرائیلی آواره شدند و دهها خانه و ساختمان عمومی آسیب دیدند یا تخریب شدند. با فروکش کردن گرد و غبار، میزان واقعی خسارت در داخل ایران نامشخص باقی مانده است. این عدم وضوح یک معضل اصلی را برای اسرائیل و متحدان آمریکاییاش آشکار میکند: قدرت نظامی به تنهایی نمیتواند موفقیت استراتژیک را تضمین کند. با وجود وعده نتانیاهو برای برچیدن برنامههای موشکی و هستهای ایران، و امید پنهان او به تغییر رژیم که در پی آن میآمد، ایران به…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.