نبرد سایبری ایران و اسرائیل

مرکز رصد و ارزیابی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی :رصدگر

در بحبوحه تمرکز شدید بر موشک‌ها، پویایی تشدید تنش و پیامدهای ژئوپلیتیکی طی جنگ ۱۳ تا ۲۴ ژوئن بین ایران و اسرائیل، بعد سایبری—به ویژه در مورد اقدامات ایران—توجه نسبتاً کمی را به خود جلب کرد. با این حال، در زیر تیترها، نبردی آرام‌تر اما مهم در فضای سایبر رخ داد، که نشان داد چگونه ایران استفاده از ابزارهای دیجیتال خود را برای شکل دادن به میدان نبرد، کنترل روایت‌های داخلی و پروژه کردن نفوذ به خارج اصلاح کرده است. اگرچه پاسخ سایبری ایران از نظر عملیاتی تا حد زیادی بی‌تأثیر بود، اما یک فاز جدید در تکامل استراتژیک آن را نشان داد که با هماهنگی بیشتر، انسجام دکترینال و ادغام در سراسر قلمروها مشخص می‌شود. از هک کردن سیستم‌های نظارتی و استقرار اطلاعات نادرست مبتنی بر هوش مصنوعی همزمان با حملات موشکی گرفته تا اجرای سرکوب دیجیتالی در زمان واقعی در داخل، تهران نشان داد که اکنون قابلیت‌های سایبری را ابزارهای اصلی جنگ‌افروزی و کشورداری می‌بیند. مطمئناً، این تکامل را نباید با بهبود توان فنی اشتباه گرفت، زیرا دفاع سایبری ایران همچنان به شدت ضعیف است. با این حال، تغییر مشاهده‌شده در الگوهای استفاده از ابزارهای دیجیتال در یک ماه و نیم پیش اهمیت دارد، زیرا بینش مهمی در مورد نیت ایران برای جای دادن عملیات سایبری در یک دکترین گسترده‌تر «جنگ هیبریدی» ارائه می‌دهد. ایران در طول جنگ ۱۲ روزه چه کرد؟ جنگ ۱۲ روزه بین ایران و اسرائیل یک عملیات سایبری پیچیده و چندبعدی از سوی ایران را آشکار کرد که فراتر از حوادث ایزوله‌شده هک بود. این رویارویی شاهد اجرای طیف گسترده‌ای از عملیات‌ها توسط بازیگران سایبری مرتبط با ایران بود که برای اعمال فشار روانی، جمع‌آوری اطلاعات تاکتیکی، اعمال بازدارندگی علیه کشورهای ثالث و حفظ کنترل داخلی طراحی شده بودند. عرصه دیجیتال یک جبهه حیاتی در استراتژی هیبریدی ایران در طول درگیری بود—یعنی ترکیب بی‌نقص‌تر…