به جای هموار کردن مسیر عادیسازی روابط با اسرائیل، یک توافق هستهای بین عربستان سعودی و واشنگتن ممکن است کلید حل پتانسیل هستهای نظامی ایران و نگرانیهای گستردهتر در مورد اشاعه هستهای در منطقه باشد. در جریان بازدید از عربستان سعودی در ۱۳ آوریل - سفری که تا حدی به عنوان آمادهسازی برای سفر برنامهریزی شده رئیس جمهور ترامپ در اواسط ماه مه به منطقه خلیج فارس تلقی میشد - کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده، از یک توافق اولیه برای همکاری در توسعه صنعت هستهای غیرنظامی پادشاهی خبر داد. او خاطرنشان کرد که دو کشور در «مسیر» دستیابی به چنین توافقی هستند و جزئیات بیشتر «در اواخر سال» ارائه خواهد شد. رایت که ظاهراً نگران خطر بالقوه اشاعه هستهای عربستان سعودی بود، همچنین اظهار داشت: «قطعاً یک توافق ۱۲۳ وجود خواهد داشت.» این اشارهای به بخش همنام قانون انرژی اتمی ایالات متحده در سال ۱۹۵۴ بود که تصریح میکند قبل از اینکه آژانسها یا شرکتهای آمریکایی بتوانند به یک کشور در راهاندازی صنعت هستهای غیرنظامی کمک کنند، باید تضمینهای رسمی برای جلوگیری از اشاعه هستهای در نظر گرفته شود. نسخه «استاندارد» توافق موسوم به ۱۲۳ صریحاً غنیسازی یا بازفرآوری مواد هستهای را ممنوع میکند - محدودیتی که فقط امارات متحده عربی و تایوان در گذشته پذیرفتهاند. در عوض، کشورها باید موافقت کنند که به جای تولید سوخت راکتور خود، آن را وارد کنند و همچنین اجازه بازرسیهای بینالمللی را بدهند. سخنان رایت که در همان آخر هفتهای بیان شد که مذاکرهکنندگان آمریکایی و ایرانی در عمان برای کاهش تنشها بر سر برنامه هستهای تهران دیدار کردند، احتمالاً یکی از عناصر دیپلماسی گستردهتر واشنگتن بود. تعجبآور نخواهد بود اگر این مسائل با هم در نظر گرفته شوند - تهران در حال غنیسازی اورانیوم به میزانی بسیار فراتر از نیازهای یک برنامه هستهای غیرنظامی است و مقامات آمریکایی بدون شک هشدار…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.