گزارش حاضر، مجموعهای از تحلیلهای کارشناسان برجسته بینالمللی درباره شرایط پیچیده دیپلماتیک و نظامی ایران در میانه جنگ، مذاکرات و بحرانهای اقتصادی و منطقهای است. پس از چند هفته که روند دستیابی به توافق میان آمریکا و ایران به بالاترین حد خود از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه رسید، مذاکرات بار دیگر در میان تبادل آتش متقابل و خطر مداوم تشدید نظامی دچار بنبست شده است. اخیراً، پس از آنکه گزارش شد ایالات متحده حملاتی را تحت عنوان «دفاع از خود» در جزیره قشم ایران انجام داده، حملات پهپادی ایران به فرودگاه بینالمللی کویت اصابت کرد که منجر به کشته شدن یک نفر و مصدومیت چند تن دیگر شد. این حملات پس از روزها گفتگوهای متوقفشده درباره پیشنویس یک یادداشت تفاهم صورت میگیرد؛ سندی که هدف آن تمدید آتشبس و هموار کردن مسیر برای مذاکرات گستردهتر درباره مناقشهبرانگیزترین مسائل، از جمله برنامه هستهای ایران است. با این حال، حتی مسیر یک توافق اولیه نیز پر از نقاط تنش کلیدی، بهویژه در رابطه با لبنان و تنگه هرمز است. از یک سو، با وجود آتشبس مشروط اخیر میان حزبالله و اسرائیل که با میانجیگری آمریکا به دست آمد، لبنان همچنان یک نقطه فروپاشی محتمل در مذاکرات باقی مانده است. ایران پایان دادن به حملات اسرائیل به این کشور را پیششرط هرگونه گفتگویی قرار داده است؛ بهطوری که عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اخیراً هشدار داد که حمله به بیروت موجب «ازسرگیری تمامعیار جنگ» خواهد شد. از سوی دیگر، خواستههای آمریکا برای بازگشایی فوری تنگه هرمز با تلاشهای تهران برای حفظ درجاتی از کنترل بر این آبراه حتی پس از پایان درگیری منافات دارد و بازگشت به وضعیت پیش از جنگ را بعید میسازد. با این حال، تنگه هرمز بهجای اینکه صرفاً ابزاری یکجانبه برای اعمال فشار باشد، بهویژه پس از محاصره دریایی آمریکا در ۱۳ آوریل—که اجرای آن ظرفیت…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر