سفر احمد الشرع به کاخ سفید در اوایل این هفته، یکی دیگر از لحظات بینقص «ساخته شده برای تلویزیون» دونالد ترامپ بود. جنگجوی سابق القاعده از در جانبی وارد کاخ سفید شد - و با وعده یک اقدام دیگر برای لغو لایههای تحریمهای آمریکا علیه سوریه آنجا را ترک کرد. ترامپ در داخل دفتر بیضی، از او پرسید چند همسر دارد و عطر برند خودش را به رئیسجمهور موقت سوریه هدیه داد. پس از این دیدار، اطلاعیهای مبنی بر ورود سوریه به ائتلاف تحت رهبری آمریکا علیه دولت اسلامی (داعش) منتشر شد، همراه با گزارشهای تأیید نشدهای مبنی بر برنامهریزی برای حضور نظامی آمریکا در دمشق. بازگرداندن سوریه به جامعه بینالمللی پس از نیم قرن حکومت اسد و یک جنگ داخلی ویرانگر، به خودی خود یک هدف ارزشمند است - و ترامپ شایسته اعتبار برای تلاش در این زمینه است. تام باراک، فرستاده منطقهای ترامپ، روابط نزدیکی با دولت جدید در دمشق برقرار کرده و مشتاق است از جنگجویان جهادی سابق یک شریک امنیتی بسازد. الشرع از زمان سرنگونی بشار اسد توسط نیروهایش، عملگرایی قابل توجهی نشان داده و میتواند به خوبی به عنوان یک متحد جدید آمریکا ظهور کند. اما چالشهای داخلی و خارجی عظیم سوریه، نیازمند تعامل باثباتتر و شدیدتر آمریکا است که با سبک «اول پیروزی، بعد جزئیات» رئیس جمهور جور در نمیآید. تصور ترامپ از صلح منطقهای از طریق پروژههای بازسازی در مقیاس بزرگ، به طور غیرقابل انتظاری، جذابیت خاصی برای نخبگان و حکومتهای خودکامه خاورمیانه دارد - که برخی از آنها ممکن است برای کمک به سوریه وارد عمل شوند. اما توانبخشی کشوری که از نظر سیاسی، اقتصادی و اجتماعی تا این حد دچار تفرقه است، تنها از طریق ظاهرسازی - یا ساختوساز - قابل دستیابی نیست. در حالی که بهبود اقتصادی سوریه حیاتی است، ثبات واقعی نیازمند تعهد آمریکا به کمکهای حکمرانی، عدالت انتقالی…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.