تام باراک، فرستاده ایالات متحده، در سفر به لبنان در ۲۰ ژوئیه، صراحتاً گفت که رئیس جمهور ترامپ خواهان «لبنانی مرفه» است اما واشنگتن نمیتواند هیچ تضمینی در مورد توقف حملات و نقضهای اسرائیل ارائه دهد. اظهارات او واقعیت عینی درماندگی مردم در برابر نقضهای آتشبس اسرائیل و عدم تمایل حزبالله به خلع سلاح را، علیرغم تضمینهای مکرر بینالمللی برای حمایت، تأیید کرد. پهپادهای اسرائیلی روزانه بر فراز بیروت پرواز میکنند، با بمباران، تخریب و ترورهای منظم در جنوب لبنان و بقاع. در همین حال، اسرائیل هنوز پنج نقطه استراتژیک را در جنوب لبنان اشغال کرده است. نقضهای مداوم آتشبس که به جنگ با اسرائیل پایان داد، ساکنان را از آنچه در صورت عدم ارائه راهحل بلندمدت ممکن است رخ دهد، ترسان و بدبین نگه میدارد. از نظر سیاسی، لبنانیها با انتخابی دشوار بین خواستههای ایالات متحده و خواستههای حزبالله روبرو هستند. باراک مقامات لبنانی را برای خلع سلاح حزبالله تحت فشار قرار داده است، اما هیچ تضمین واقعی در مورد فشار برای خروج اسرائیل ارائه نمیدهد. اسرائیل به طور فعال به برچیدن زیرساختهای حزبالله در جنوب رودخانه لیطانی، به عنوان بخشی از انتظار متقابل ایالات متحده و اسرائیل برای آنچه باید پس از توافق آتشبس در نوامبر اتفاق بیفتد، ادامه میدهد. از سوی دیگر، حزبالله و متحدانش بحث عملی، مادی و عملیاتی را که به وضوح جدول زمانی خلع سلاح را مشخص میکند، به تعویق میاندازند و توپ را تا اطلاع ثانوی به زمین اسرائیل میاندازند، در حالی که سیگنالهای متفاوتی در مورد آمادگی خود برای بحث داخلی ارائه میدهند. در میانه فشار عظیم خارجی و تفرقه داخلی، روشن میشود که لبنان به سیاست خارجی فعالی نیاز دارد که منافع، اتحادها و نقاط قوت کشور را محور قرار دهد. جنگهای منطقهای نه گذارهای سیاسی و نه تحولات اجتماعی را به ارمغان نخواهند آورد – نه برای لبنان و نه…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.