در ۸ ژانویه ۲۰۲۶، در بحبوحه اعتراضات گسترده و سرکوب خشونتآمیز دولت، ایران تمام سرویسهای اینترنتی را قطع و یکی از گستردهترین قطعیهای اینترنتی ثبت شده تاکنون را آغاز کرد. تخمین زده میشود که ۹۲ میلیون شهروند از اینترنت محروم شدهاند و دسترسی محدودی به تلفن و پیامک دارند. با ادامه قطعی، جریان اطلاعات از کشور به طور فزایندهای محدود میشود و این نگرانی وجود دارد که تعداد کشتهشدگان بسیار بیشتر از آن چیزی باشد که برخی تخمینها نشان میدهند. ایران در واکنش به اعتراضات گذشته، به ویژه در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۲، از قطعیهای دیجیتال به عنوان سلاح استفاده کرده است. با این حال، این قطعی اخیر بسیار شدیدتر و پیچیدهتر از موارد قبلی است و حتی اینترانت داخلی ایران را نیز هدف قرار میدهد. این قطعی همزمان ابزارهای حیاتی سابق مانند سیستم ماهوارهای استارلینک را که توسط ایرانیان عادی استفاده میشود، قطع کرده است، در حالی که به رهبران دولت اجازه میدهد تا به استفاده از رسانههای اجتماعی مانند توییتر و تلگرام ادامه دهند. این شکاف دیجیتالی ممکن است دولت را قادر سازد تا خدمات اینترنتی را برای مدت طولانیتری به شهروندان ارائه ندهد. یک مقام ایرانی ادعا کرد که اینترنت روز جمعه دوباره برقرار خواهد شد، اما طبق گزارشها در زمان انتشار این خبر هنوز قطع بوده است. و فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، به فعالان رسانهای گفته است که سرویسهای آنلاین بینالمللی قبل از جشن نوروز ایرانی، در ۲۰ مارس، دوباره فعال نخواهند شد. این قطعی همچنین ممکن است نشاندهنده یک استراتژی بلندمدت برای دولت ایران باشد. فیلتر واچ، ناظر اینترنت، ادعا میکند که ایران اکنون هدف «انزوای مطلق دیجیتال» را دنبال میکند؛ قطع کامل ارتباط کشور با پلتفرمهای جهانی و اجازه دسترسی به اینترنت جهانی فقط برای افرادی که دارای مجوز امنیتی هستند. ایران اینترنت داخلی ایزوله خود را که با نام شبکه ملی اطلاعات شناخته…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.