قانون اساسی و اختیارات ترامپ برای بمباران برنامه هسته‌ای ایران

رصدخونه اندیشکده ها :رصدگر

از نظر قانون اساسی، آیا رئیس‌جمهور ترامپ قبل از حمله نظامی به تأسیسات هسته‌ای ایران نیاز به مجوز کنگره داشت؟ پاسخ خیر است. اختیارات «اعلان جنگ» در مقابل «اعمال جنگ» اختیار کنگره برای «اعلان جنگ» — که در ماده ۱، بند ۸ قانون اساسی آمده است — با «اعمال جنگ» یکسان نیست. همانطور که مذاکرات در کنوانسیون قانون اساسی روشن می‌کند، تغییر متن پیش‌نویس قانون اساسی از «اعمال» به «اعلان» به منظور اعطای اختیار به رئیس‌جمهور برای مقابله با تهدیدات آشکار و قریب‌الوقوع و موقعیت‌هایی که ایالات متحده از قبل تحت حمله بود، انجام شد. به طور خلاصه، قدرت اعلان جنگ، اختیار انتقال رسمی کشور از وضعیت صلح به وضعیت جنگ بود، با تمام پیامدهای حقوقی داخلی و بین‌المللی که از آن اعلامیه ناشی می‌شود. نکته کلیدی این است که دولت ایران و نیروهای نیابتی تحت هدایت ایران، دهه‌هاست که جنگ غیرمتعارف علیه ایالات متحده به راه انداخته‌اند. این جنگ با حمله دانشجویان آن به سفارت آمریکا در تهران در سال ۱۹۷۹ و گروگان گرفتن بیش از پنجاه و دو آمریکایی آغاز شد. پس از آن، ایران از طریق نیروهای نیابتی خود، بیش از هزار پرسنل نظامی و دیپلماتیک آمریکا را در لبنان، عربستان سعودی، سوریه، اردن، و عراق کشته است. همچنین، در مواقعی تلاش کرده است تا عبور و مرور تجاری را در یک آبراه بین‌المللی، خلیج فارس، مختل و یا متوقف کند. علاوه بر این، در سال‌های اخیر، برای ترور مشاور امنیت ملی سابق جان بولتون، وزیر امور خارجه سابق مایک پمپئو، و رئیس‌جمهور ترامپ توطئه کرده است. همه این اقدامات علت جنگ هستند. اینکه ایالات متحده به این حملات با ضربه مستقیم به ایران پاسخ نداده است، یک مسئله اختیار سیاسی بوده است که گاهی اوقات به امیدهای دولت‌های مختلف برای کاهش نقش آمریکا در منطقه؛ حفظ منابع برای جنگ‌های جاری در عراق و افغانستان؛ تجدید ابتکارات…