وقتی سمیرا منشی در ماه مه ۲۰۲۵ به هیئت مشاوره کاخ سفید در امور آزادی مذهبی پیوست، به نظر میرسید که این مسئولیت برای هیئت مدیره و دولت ترامپ که او را منصوب کرده بود، مناسب باشد. منشی، مسلمان جوان و معتقدی که در یکی از مدارس آیوی لیگ تحصیل کرده و علیه «تلقین فکری بیدار» کودکان خردسال در مدارس مبارزه میکرد، این تصور را ایجاد میکرد که میتواند همزیستی مسالمتآمیز بین گروههای مذهبی متعدد در آمریکا را ترویج دهد و در عین حال هواداران محافظهکار ترامپ را نیز به خود جذب کند.
سپس او در ۱۴ مارس ۲۰۲۶ استعفا داد. منشی در بیانیه عمومی خود، سیاست خارجی دولت ترامپ در خاورمیانه را محکوم کرد و به طور خاص علیه عملیات مشترک ایالات متحده و اسرائیل علیه رژیم اسلامی در تهران صحبت کرد. علاوه بر این، او با اشاره به کنترل ادعایی یهودیان آمریکایی بر دولت فدرال، نسبت به «دستور کار سیاسی صهیونیستی» دولت هشدار داد. در نهایت، نامه استعفای او به عنوان یک سند اسلامی عمل کرد و اظهار داشت که او در نهایت «در برابر خدا خواهد ایستاد و به خاطر نقش خود در این کمیسیون به او پاسخگو خواهد بود». همانطور که مشخص شد، منشی مدافع آزادی مذهبی یا مروج تساهل بین ادیان نبود، بلکه از ابتدا یک اسلامگرا بود.
استعفای او که اندکی پس از اخراج کری پریجین بولر از کمیسیون در اوایل فوریه در پاسخ به اختلاف بر سر یهودستیزی صورت گرفت، یک اقدام جداگانه نبود و نباید تعجبآور میبود. بلکه، منشی از طریق نوشتههایش در دانشگاه و وابستگیهای نهادی که پس از فارغالتحصیلی پیدا کرد، نشانههایی از گرایشهای اسلامگرایانه خود ارائه داد.
منشی در جنوب غربی میسوری متولد و بزرگ شد، جایی که در سال ۲۰۱۹ از دبیرستان فارغالتحصیل شد. پس از آن، در دانشگاه براون ثبت نام کرد و در سال ۲۰۲۳ مدرک دوگانه ریاضیات و نظریه سیاسی گرفت.
در دوران تحصیل در براون، او سرمقالهای برای روزنامه دانشگاه منتشر کرد که پایه اولیه جهانبینی اسلاممحور او را بنا نهاد. او با عنوان «در جستجوی دانش و خدا در دانشگاه براون»، عدم امکان پیروی از اسلام در عین تحصیل در رشتههای غربی سکولار را شرح داد و ادعا کرد که «مسلمانان، به همراه سایر افراد با ایمان، تنها در صورتی میتوانند در دانشگاه جایی داشته باشند که خود را از دینشان پاک کنند.» علاوه بر این، او از براون به دلیل اولویت دادن به «جهانبینی سکولار در هنگام انتخاب بین جهانبینی سکولار و اسلامی» انتقاد کرد. در حالی که منشی به عنوان یک مسلمان مینوشت، این استدلال شبیه شکایاتی است که توسط روشنفکر کاتولیک، ویلیام اف. باکلی، در کتاب سال ۱۹۵۱ خود با عنوان «خدا و انسان در دانشگاه ییل: خرافات «آزادی آکادمیک» مطرح شده است. او در این کتاب به طرز مشهوری استدلال میکند که مدرسهای که او به عنوان دانشجوی کارشناسی در آن تحصیل میکرد، در جهت تضعیف ایمان مسیحی دانشجویان خود به نفع یک ایدئولوژی جمعگرایانه عمل میکرد.
منشی در نگاهی به گذشته، اسلام را به عنوان یک سیستم جامع به تصویر کشید که باید همه چیز را از آموزش گرفته تا اخلاق و زندگی عمومی - حتی برای غیرمسلمانان - اداره کند. این مانع از تبدیل شدن او به یک چهره محبوب در دانشگاه براون نشد و مدال رئیس جمهور جیمز منینگ را برای برتری در مطالعات دینی دریافت کرد، جایزهای که اعتبار او را به عنوان یک روشنفکر متعهد مذهبی تقویت میکرد.
در نهایت، برنامه منشی صرفاً دفاع از ایمانش در برابر نیروهای سکولاریزاسیون در دانشگاه محل تحصیلش (به سبک باکلی) نبود، بلکه بخشی از کمپینی برای ترویج «اسلامیسازی دانش» در غرب بود، برنامهای که احتمالاً هنگام تحصیل علوم اسلامی در مدرسه قلم به آن دست یافته بود. قلم یک مؤسسه مذهبی سنی مستقر در تگزاس است که مطالعات اسلامی ارائه میدهد و توسط عبدالناصر جانگدا تأسیس شده است.
برنامه درسی آن، اسلام را به عنوان یک سیستم حقوقی-اخلاقی یکپارچه که بر زندگی عمومی و خصوصی حاکم است، ارائه میدهد. رادیکالیسم آن با بررسی دقیق حرفه جانگدا آشکار میشود. جدا از توجیه استفاده از بردگان جنسی زن و کشتن مرتدان، به نظر میرسد که او تجاوز زناشویی را نیز بیشرمانه توجیه میکند. در واقع، او اظهار داشت که «نکته قابل درک این است که شوهر مجموعهای از حقوق الهی خود را دارد که یکی از آنها حق ارضای خواستههای جسمی اوست». منشی با شرکت در کلاسهای قلم، خود را با جامعهای که به ترویج برتریطلبی اسلامی و زنستیزی معروف است، همسو کرد.
منشی در سالهای پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه براون، به طور فزایندهای در نهادهای مدنی اسلامگرا فعال شد. او به عنوان پژوهشگر ارشد و بعدها به عنوان مدیر اجرایی ائتلاف فضیلت خدمت کرد. ماموریت اعلام شده ائتلاف فضیلت «ترویج فضیلت در جامعه، مبتنی بر هدایت الهی که در سنت اسلامی تجسم یافته است، با همکاری کسانی که دیدگاه اخلاقی ما را به اشتراک میگذارند» و پیگیری تغییرات قانونی بر اساس آن دیدگاه اخلاقی است. این بار دیگر نشان میدهد که منشی چگونه اسلام را نه به عنوان یک عبادت شخصی، بلکه به عنوان سیستمی میبیند که باید سیاستگذاری را برای همه آمریکاییها هدایت کند.
در سالهای اخیر، سمیره منشی در پلتفرمهای اسلامگرا مانند موسسه یقین حضور داشته است. به طور خاص، او در آگوست ۲۰۲۳ در پادکست Dogma Disrupted حضور یافت و در آنجا درباره حمایت خود از برنامه درسی همجنسبازی در مدارس صحبت کرد.
یقین مدتهاست که به خاطر دیدگاههای اسلامگرایانهاش شناخته میشود. بنیانگذار آن، عمر سلیمان، سابقه طولانی و مستندی در اظهار نظرهای سرزنشآمیز دارد. به عنوان مثال، او هشدار داد که «اگر به عنوان مسلمان موضع روشنی در مورد [همجنسگرایی] اتخاذ نکنیم، مجبور خواهیم شد که خود را با شرایط وفق دهیم و شاهد نابودی فرزندانمان توسط این بیماری باشیم.» حضور منشی در آن اکوسیستم، اعتقاد او را مبنی بر اینکه اسلام باید در زندگی عمومی در سراسر کشور اهمیت بیشتری داشته باشد، تقویت میکند.
منشی در این مؤسسات، در کنار افرادی که به خاطر حمایت از اسلامگرایان شناخته میشوند، کار کرده و همچنان به کار خود ادامه میدهد. یکی از این افراد کریم منیب است. منیب یکی از بنیانگذاران ائتلاف فضیلت است و به خاطر دیدگاههای اسلامگرایانهاش شناخته شده است. در پادکست «دوگما دیستراکشن» که او در آن مشارکت داشت و با منشی همکاری داشت، در آگوست ۲۰۲۳ توضیح داد که «ما مأموریم هر جا که بدی میبینیم، به نیکی امر کنیم، آن را ترویج دهیم و از بدی نهی کنیم» و بعداً گفت که «خداوند میگوید شما بهترین امتی هستید که برای بشریت آفریده شدهاید.» این دو ایده مهم را آشکار میکند: اول اینکه مسلمانان باید اعمالی را که غیراسلامی تلقی میشوند، ممنوع کنند؛ و دوم اینکه مردم مسلمان به حکم الهی از بقیه بشریت برتر هستند. باورهای منیب نه تنها با ارزشهای غربی مانند برابری همه انسانها در تضاد است، بلکه جهانبینی اسلامگرایانه او را نیز آشکار میکند.
منشی همچنین به عنوان کارآموز در موسسه آزادی مذهبی با اسماعیل رویر همکاری داشته است. رویر یک جهادی سابق محکوم است که در مصاحبهای طولانی با Focus on Western Islamism (FWI) در ژانویه ۲۰۲۳ از اسلامگرایی فاصله گرفت.
رویر که نفوذ کمی بر مسلمانان در ایالات متحده دارد، اما برای ترویج دیدگاه مثبت نسبت به ایمان در میان پروتستانهای انجیلی در ایالات متحده تلاش میکند، در انتقاد از حماس پس از قتل عام ۷ اکتبر نسبتاً ساکت ماند و به سرعت فعالان طرفدار اسرائیل را به تعصب ضد اسلامی متهم کرد. با این حال، او به دلیل تمایلش به حمایت از آزادی مذهبی در ایالات متحده، حمایت محافظهکاران را به دست آورده است. در این مورد، او بسیار شبیه یک انجیلی آمریکایی رفتار میکند و از والدین مسلمان میخواهد که «فرزندان خود را از مدرسه دولتی بیرون آورده و آنها را در مدرسه اسلامی قرار دهند». امروز او رهبری طرحهای اسلام و آزادی مذهبی موسسه آزادی مذهبی را بر عهده دارد و به عنوان مشاور ارشد سیاستگذاری ائتلاف فضیلت فعالیت میکند. رویر توضیح میدهد که ائتلاف فضیلت یک سازمان اسلامگرا نیست.
رویر به Focus on Western Islamism گفت: «از زمان تأسیس، فعالیتهای ائتلاف فضیلت محدود مانده است، اما شامل حمایت از قوانین ضد سقط جنین در تگزاس، کمک به رهبری جنبش حقوق والدین در شهرستان مونتگومری، مریلند، و حمایت از مسیحیان و یهودیان ارتدکس در دعاوی حقوقی با استفاده از طرحهای حمایتی مبتنی بر باورهای رایج بوده است.» «اگر این «اسلامگرایی» است، پس منظور شما این است که هیچ مسلمان معتقدی نمیتواند در زندگی عمومی شرکت کند در حالی که مسیحیان و یهودیان معتقد میتوانند.»
کار منشی در مورد این مسائل در جریان جنجال مدارس دولتی شهرستان مونتگومری در سال ۲۰۲۳ در سطح ملی قابل مشاهده بود. منشی علیه حذف مفاد مربوط به عدم شرکت والدین در مواد درسی ابتدایی شامل مضامین همجنسبازی و هویت جنسیتی شهادت داد. او این اختلاف را به عنوان یکی از موارد آزادی مذهبی و مقاومت در برابر جذب اجباری مطرح کرد. این درگیری به دعاوی گستردهتری در دیوان عالی کشور تبدیل شد و پس از آن شهادت او به سرعت پخش شد. او علاوه بر بیان نظراتش در مورد جنجال مدارس دولتی مونتگومری، از این پلتفرم برای افزایش آگاهی در مورد «نسلکشی» در نوار غزه نیز استفاده کرد و گفت: «چه دانشآموزی بگوید: «من معتقدم فقط دو جنسیت وجود دارد» یا «من معتقدم فلسطینیها در حال نسلکشی هستند»، نباید به خاطر ابراز عقایدش ساکت یا مجازات شود.» در اینجا، منشی با پیوند دادن مخالفتش با فعالیتهای همجنسبازی به مخالفتش با اسرائیل، زیرکی خود را به نمایش گذاشت، به گونهای که باعث ایجاد همدردی با محافظهکاران آمریکایی شود که در غیر این صورت ممکن است از اسرائیل حمایت کنند.
در همین راستا، همکاری منشی با رویر نشان میدهد که یکی از ارکان اصلی فعالیت منشی، سیاست ائتلاف بین ادیان بوده است. RFI تجمعات مشترک مسلمانان و مسیحیان در حمایت از حقوق والدین، از جمله همکاری با سازمانهایی مانند اتحاد دفاع از آزادی و موسسه خانواده مریلند را مستند کرد. اگرچه این اتحاد بر موضوعات خاصی مانند آموزش، تمایلات جنسی و آزادی مذهبی متمرکز است، اما سازگاری استراتژیک فعالیت اسلامگرایان را در سیاست محافظهکارانه گستردهتر نشان میدهد. علاوه بر این، این امر نشاندهنده یک شکاف ایدئولوژیک در سیاست محافظهکارانه است، شکافی که در آن اسلامگرایان از تهدید اصلی به متحد در یک هدف مشترک تبدیل شدهاند.
انتصاب منشی به هیئت مشاوره کاخ سفید در مورد آزادی مذهبی، اوج صعود نهادی او را نشان داد. از بیان تنش بین اسلام و دانشگاههای سکولار گرفته تا رهبری نهادهای حمایتی اسلامگرایان، مسیر او نشان دهنده یک تکامل منسجم است. این نمونهای از نوعی فعالیت اسلامگرایانه است که از طریق سازوکارهای دموکراتیک قانونی عمل میکند و در عین حال به دنبال شکلدهی به هنجارهای عمومی بر اساس اصول اسلامی است.
همانطور که پیشبینی میشد، استعفای منشی با تحسین نهادهای اسلامگرا مانند شورای روابط آمریکایی-اسلامی روبرو شد. در بیانیهای، از منشی به خاطر استعفای شجاعانهاش از سمتش تقدیر شد و تأکید شد که منشی «با مخالفت با همه اشکال تعصب ضدمذهبی و دفاع از حق هر فرد برای بیان باورهای مذهبی خود، از جمله مخالفت با نسلکشی اسرائیل در غزه، به هدف اعلامشده کمیسیون عمل کرد.» این بیانیه سپس به خصومت مستقیم علیه اسرائیل ادامه داد و اظهار داشت که «این کمیسیون اکنون به وضوح برای محافظت از اسرائیل در برابر انتقاد، نه برای محافظت از آزادی مذهبی مردم آمریکا، در نظر گرفته شده است.»
از زمان استعفای منشی، به نظر میرسد که او قصد دارد با «راستگرایان بیدار» ارتباط برقرار کند، زیرا روزنامه جروزالم پست گزارش داد که «منشی مانند پریجین بولر، از پیروان کندیس اوونز، کارشناس راستگرا است که تعدادی از نظریههای توطئه یهودستیزانه را پذیرفته است. او از گفتگوی اوونز با نورمن فینکلشتاین، دانشگاهی یهودی طرفدار فلسطین، در پاییز گذشته تمجید کرد و در اینستاگرام نوشت که اوونز «تمایل نادری برای مواجهه مستقیم با حقایق ناراحتکننده» دارد و مهمانان آینده را برای مصاحبه با اوونز پیشنهاد داد.
صعود سمیرا منشی از شهری کوچک در میسوری به راهروهای کاخ سفید، نشان دهنده شکل جدیدی از اسلامگرایی است. مسیر او نشان میدهد که چگونه کنشگری اسلامگرایان میتواند از حمایت سازمانیافته به مشاوره مستقیم به دولت فدرال و اگر این امر ناموفق باشد، به ترویج یک دستور کار سیاسی تفرقهانگیز تبدیل شود. همه این کارها را میتوان در حالی انجام داد که در چارچوب ساختارهای دموکراتیک آمریکا باقی بمانیم.