سفر بن سلمان به واشنگتن به بستهای از توافقات اقتصادی و استراتژیک منجر شد که همکاریهای آمریکا و عربستان را به طور قابل توجهی گسترش داد. در قلب این دیدار، موج بیسابقهای از سرمایهگذاری نهفته است: تعهد عربستان سعودی برای هدایت نزدیک به ۱ تریلیون دلار به زیرساختها، فناوری و صنعت آمریکا که منافع مستقیمی برای کسبوکارهای آمریکایی به همراه خواهد داشت. در تکمیل این همکاری اقتصادی، واشنگتن و ریاض همگرایی دفاعی خود را تعمیق بخشیدند از طریق «توافقنامه دفاع استراتژیک سعودی»، که دسترسی شرکتهای دفاعی آمریکایی به بازار عربستان را تسهیل میکند. اعلام رئیسجمهور ترامپ مبنی بر فروش قریبالوقوع جتهای جنگنده افسیوپنج به عربستان سعودی – که یک درخواست دیرینه از سوی ریاض بود – همراه با تصمیم برای اعطای وضعیت «متحد اصلی غیرناتو» به پادشاهی عربستان، که امکان دسترسی به طیف گستردهای از سازوکارهای همکاری نظامی با واشنگتن را فراهم میکند، نیز حیاتی بود. این مذاکرات همچنین همکاری در چندین بخش حیاتی مانند هوش مصنوعی، زنجیرههای تأمین مواد معدنی و همکاری هستهای غیرنظامی را پیش برد – حوزههایی که ایالات متحده خود را به عنوان شریک بلندمدت ترجیحی پادشاهی معرفی میکند. علیرغم تمرکز جلسه بر تجارت، دو رهبر فرصت پرداختن به پروندههای کلیدی منطقهای را نیز داشتند. در مورد احتمال پیوستن عربستان سعودی به «توافقنامههای ابراهیم» – موضوعی محوری برای چشمانداز ترامپ برای بازسازی خاورمیانه – بن سلمان موضعی نامشخص اتخاذ کرد، در حالی که بر اولویت ریاض یعنی تأسیس یک کشور فلسطینی در کنار اسرائیل تأکید مجدد کرد. علاوه بر این، هر دو طرف به احتمال از سرگیری گفتگوی آمریکا و ایران و همچنین علاقه مشترک به پایان جنگ در سودان اشاره کردند. نتیجه کلی یک توازن پیچیده است: اگرچه محمد بن سلمان تضمینهای امنیتی مورد نظر خود را به دست نیاورد، اما با این وجود، همسویی استراتژیک خود را با واشنگتن تقویت کرد و جایگاه بینالمللی…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.