در مذاکرات ژنو در تاریخ ۲۶ اوت، فرانسه، آلمان و بریتانیا اخطار ۸ اوت خود به ایران را تکرار کردند: «ما مبانی قانونی روشنی که نشاندهنده عدم اجرای قابل توجه تعهدات [برجام] توسط ایران است داریم و در صورت عدم دستیابی به راهحل رضایتبخش تا پایان اوت، مکانیزم ماشه فعال خواهد شد.» تهدید به اعمال مجدد تحریمهای سازمان ملل که یک دهه پیش با برجام تعلیق شده بود، اخیراً برای تهران اهمیت سیاسی و نمادین زیادی پیدا کرده است. تقریباً روزی نیست که سیاستمداران برجسته ایرانی علیه «مکانیسم ماشه» صحبت نکنند. این مخالفت پر سر و صدای تهران، از نظر استراتژیک عجیب است، با توجه به عزم آشکار اروپا برای پیشبرد این اقدام. این امر نشان میدهد که نظام در حال اغراق در این موضوع است تا به صورت عمومی توجیهی برای حرکتی که از قبل میخواسته انجام دهد - یعنی کاهش همکاری با بازرسان هستهای بینالمللی و تعلیق یا حتی خروج از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای - فراهم کند. به هر حال، فعال شدن مکانیزم ماشه برجام چه تأثیری بر اقتصاد و فعالیتهای هستهای ایران خواهد داشت؟ مکانیسم ماشه و توافق هستهای توافق هستهای سال ۲۰۱۵ که تحت حمایت قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل است، تحریمهای اعمالشده توسط قطعنامههای ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳ و ۱۹۲۹ را تعلیق کرد، اما خاطرنشان کرد که اگر چین، فرانسه، آلمان، روسیه یا بریتانیا به رئیس شورای امنیت اطلاع دهند که ایران توافق هستهای را نقض کرده است؛ این تحریمها میتوانند به صورت خودکار مجدداً اعمال شوند. دولت اول ترامپ در سال ۲۰۲۰ تلاش کرد این مکانیزم را فعال کند، اما شورا به این نتیجه رسید که واشنگتن با خروج از برجام دو سال قبل، این اختیار را از دست داده است. تحریمهای سازمان ملل مورد بحث، شامل تحریم تسلیحاتی علیه ایران، مسدود کردن داراییهای افراد و نهادهای متعدد (از جمله سپاه پاسداران…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.