در ۲۲ ژوئن، ایالات متحده با استفاده از عمیقترین بمب متعارفی که تا کنون ساخته است، به فردو، تأسیسات غنیسازی هستهای ایران که در عمق یک کوه پنهان شده بود، حمله کرد. اما چرا تعیین میزان خسارت حملات آمریکا به سایت هستهای زیرزمینی فردو بسیار دشوار است؟ به همان دلیلی که از ابتدا هدف قرار دادن آن سخت بود. حمله آمریکا دو شفت تهویه را هدف قرار داد و هر کدام را با مجموعهای از شش بمب GBU-57 مورد اصابت قرار داد. این بمبها لایههای سنگ و بتن محافظ تأسیسات زیرزمینی را شکافتند. مقامات وزارت دفاع گفتند که بمبها احتمالاً به اتاقی که سانتریفیوژهای حیاتی برای برنامه هستهای ایران را در خود جای داده است، نرسیدهاند. آنها اشاره کردند که هدف، تخریب آنها با امواج ضربه و سایر اثرات انفجار بوده است. رایان هرلی، دانشیار مهندسی مکانیک در دانشگاه جانز هاپکینز و متخصص در رفتار سنگها در شرایط شدید، گفت: شکستگیهای ایجاد شده توسط انفجار اول میتواند به بمبهای بعدی اجازه نفوذ عمیقتر را بدهد، اما پیشبینی دقیق میزان نفوذ دشوار است. اکثر تخمینها عمق فردو را بین ۲۶۰ تا ۳۶۰ فوت میدانند. آقای هرلی و سایر کارشناسان گفتند که محاسبه دقیق خسارات بدون شبیهسازیهای کامپیوتری پیشرفته، دادههای طبقهبندی شده از آزمایشهای واقعی، سرعت و شکل دقیق بمب و دانش گسترده از ساختار فردو و زمینشناسی سایت، غیرممکن است. کانالهای تهویه زمانی که برنامهریزان حمله به دنبال نقاط ضعف در ساختار فردو بودند، بر روی شفتهای تهویهای که به دامنه کوه در بالای پناهگاه باز میشوند، متمرکز شدند. این رویکرد به آنها اجازه میداد از تلاش برای نفوذ از طریق سنگ سخت بالای تأسیسات اجتناب کنند. یک مقام وزارت دفاع که با تصمیمگیریها آشنا بود و به شرط عدم افشای هویت، در مورد مسائل عملیاتی صحبت میکرد، گفت که شفتهای اصلی به طور مستقیم به سمت پایین نمیروند. آنها در…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.