عادی‌سازی روابط تونس و اسرائیل

رصدخونه اندیشکده ها :رصدگر

قیس سعید، رئیس‌جمهور تونس، هرگز مخالفت سرسختانه خود را با پیمان‌های ابراهیم و عادی‌سازی روابط اسرائیل با همسایگان مسلمانش پنهان نکرده است. او حتی گاهی در اظهارات آشکارا یهودستیزانه، انزجار خود را نسبت به دولت یهودی ابراز کرده است. با این حال، با وجود مخالفت ظاهری سعید با پیوستن به پیمان‌های ابراهیم، تصمیم او در نوامبر ۲۰۲۳ مبنی بر توقف طرح جنجالی پارلمان تونس برای جرم‌انگاری عادی‌سازی روابط با اسرائیل، نگاهی اجمالی به تحلیل هزینه-فایده رئیس‌جمهور در مورد اقداماتی ارائه داد که می‌توانست به طور کامل غرب را از خود دور کند. این نشان‌دهنده گشایشی بود، هرچند بسیار محدود، که امکان نزدیکی تونس و اسرائیل ممکن است آنقدر هم دور از ذهن نباشد که کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند، و حتی بازیگری سرکش مانند سعید نیز در دوران جنگ، مزایای پیوستن به یک ائتلاف غربی را می‌بیند. با این حال، در درازمدت، به ویژه پس از جنگ در غزه، گشودگی تاریخی تونس به غرب ممکن است فرصتی برای پیشبرد عادی‌سازی بین دو کشور فراهم کند. روابط پرفراز و نشیب اسرائیل و تونس اسرائیل و تونس در حال حاضر هیچ نوع رابطه رسمی ندارند، اما همیشه اینطور نبوده است. از دهه ۱۹۵۰، در زمان ریاست‌جمهوری حبیب بورقیبه، روابط محدودی بین دو کشور توسعه یافت. این روابط شامل ارتباطات غیررسمی و دیدارهای بین سیاستمداران هر دو طرف بود که توسط دیپلمات‌های هر دو کشور آغاز شد. این رابطه به نفع منافع متقابل بود – اسرائیل به دنبال به رسمیت شناخته شدن از سوی یک کشور عربی بود، در حالی که تونس به دنبال تأمین حمایت برای توسعه خود، به ویژه در بخش‌هایی مانند کشاورزی و گردشگری، بود. در نتیجه، در دهه نود، تونس و اسرائیل روابط دیپلماتیک سطح پایینی برقرار کردند (که با افتتاح «دفاتر منافع» در کشورهای یکدیگر به اوج رسید و به عنوان سفارتخانه‌های دو فاکتو عمل می‌کرد)، و روابط بین دو…