صعود آرام امارات

Center for Strategic and International Studies :اندیشکده

رصدخونه اندیشکده ها :رصدگر

صبح روز ۶ دسامبر ۲۰۲۳، ولادیمیر پوتین از پله‌های هواپیمای ریاست جمهوری‌اش پایین آمد. حتماً حس خوبی داشت که دوباره به سفر رفته بود. کیفرخواست دادگاه کیفری بین‌المللی پس از تهاجم او به اوکراین، سفرهای خارجی‌اش را به کشورهای شوروی سابق، چین، و ایران محدود کرده بود اما اکنون به نظر می‌رسید آزاد شده است. در حالی که رهبران جهان بر کنفرانس COP28 در دبی متمرکز بودند، پوتین با اسکورت چهار جت جنگنده سوخو-۳۵ با استقبالی در حد یک قهرمان وارد ابوظبی شد. تیرهای چراغ برق با پرچم‌های روسیه و امارات آراسته شده بودند. لیموزین او از کنار نگهبانان بادیه‌نشین و شترهایشان که سمت راست جاده صف کشیده بودند، عبور کرد، در حالی که سواره‌نظام حامل پرچم‌های روسیه در سمت چپ رژه می‌رفتند. هفت جت از تیم آکروباتیک نیروی هوایی امارات، با دودهای رنگی خود پرچم سه‌رنگ روسیه را در آسمان پایتخت امارات نقاشی کردند. رهبری امارات متحده عربی نزدیک به دو دهه است که از هیچ تلاشی برای معرفی خود به عنوان یک شریک ضروری برای ایالات متحده، نمادی از اعتدال، و کاتالیزوری برای تحول منطقه‌ای فروگذار نکرده است. این تلاش ریشه در یک بحران داشت: دو نفر از هواپیماربایان ۱۱ سپتامبر اماراتی بودند، که باعث بی‌اعتمادی برخی در کنگره و نهادهای امنیتی آمریکا شد. رهبری امارات این تصورات را به طور مستقیم مورد مقابله قرار داد، و طی سال‌ها با زیرکی مقامات دولتی آمریکا، افسران ارشد نظامی، و رهبران فکری را جذب کرد. آن‌ها قضاوت کردند که موفقیت در واشنگتن اگر اسرائیل و امارات با هم سر ستیز داشته باشند، ناممکن است، بنابراین ارتباطات به جامعه یهودیان آمریکا گسترش یافت و شامل سال‌ها گفتگوی آرام با مقامات اسرائیلی شد که در نهایت منجر به شناسایی دیپلماتیک با واسطه‌گری آمریکا در سال ۲۰۲۰ گردید. به نظر می‌رسید هدف امارات با هر رئیس‌جمهور متوالی آمریکا این بود که «کشور عربی…