عراق بهزودی ششمین دور انتخابات پارلمانی خود را برگزار خواهد کرد. جدیدترین انتخابات برگزار شده در اکتبر ۲۰۲۱، در پی اعتراضات سال ۲۰۱۹، شگفتیهای بسیاری به همراه داشت: یک قانون انتخاباتی جدید که عادلانهتر به نظر میرسید، پیروزی قاطع برای روحانی شیعه ، مقتدی صدر، و ظهور نامزدهای مستقل شیعه. انتخابات پیش رو در ۱۱ نوامبر متفاوت خواهد بود: قانون انتخابات به مدل قبلی که به نفع احزاب بزرگتر بود، بازگشته است، صدر اعلام تحریم کرده است، و چشمانداز نامزدهای مستقل کمرنگتر است. برخی عناصر ثابت هستند: انتخابات بر اساس خطوط قومی-فرقهای، بهویژه شیعه، سنی و کرد برگزار خواهد شد و از این میان، مهمترین بخش، انتخاب نامزدهای شیعه خواهد بود. برای فراکسیون اکثریت شیعه عراق، تحریم صدر آماده است تا آرای آنها را در داخل چارچوب هماهنگی—ائتلافی از احزاب شیعه که در اصل در سال ۲۰۲۱ برای مقابله با قدرت سیاسی رو به رشد صدر تشکیل شد—متمرکز کند. همه آنها در درجات کم یا زیاد به ایران وابسته هستند. با کمک و حمایت تهران، چارچوب هماهنگی با وجود اختلافات داخلی، بهعنوان تنها نماینده شیعه، منسجم باقی مانده است، که در تضاد آشکار با جناحبندی و از هم گسیختگی احزاب سنی عراق است. اما رقابتهای سیاسی و منافع ناسازگار، شکافهای قابل توجهی را در داخل چارچوب هماهنگی در آستانه انتخابات ایجاد کرده است—شکافهایی که تهدیدی برای نخستوزیر محمد شیاع السودانی و تلاش او برای حفظ قدرت محسوب میشوند. سیاستمداران شیعه این انتخابات را تعیینکننده و سرنوشتساز توصیف میکنند—همانطور که در هر فصل انتخاباتی این کار را میکنند. اگرچه لزوماً سرنوشتساز نیست، اما این انتخابات مهم است—با توجه به امواج فزاینده تغییر که در سراسر منطقه در حال گسترش است و نیاز عراق به تصمیمگیری در مورد جایگاه خود در چشمانداز جدیدی که در حال شکلگیری است. محیط انتخاباتی شیعه احزاب سیاسی شیعه بهطور ویژه نگران میزان مشارکت هستند، زیرا بیتفاوتی…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.