فروپاشی سریع رژیم سوریه در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، گروه اپوزیسیون پیروز از نظر نظامی هیئت تحریر الشام را، که از طریق «دولت نجات سوریه» به حکومت در منطقه تحت کنترل شورشیان ادلب محدود شده بود، با زمان کمی برای آمادهسازی یک ساختار حکومتی در سراسر کشور مواجه ساخت. دولت موقت که هیئت تحریرالشام ابتدا برای اداره کشور منصوب کرد، با طیفی از چالشهای مرتبط و متقابل، به ویژه در مورد اداره محلی، امنیت، و عدالت روبرو شد. همچنین به شدت از کمبود منابع مالی و انسانی و یک فرآیند تصمیمگیری که عمدتاً در دست چند مقام ارشد هیئت تحریرالشام بود، فلج شده بود. اینکه آیا دولت موقت، که در ۲۹ مارس تشکیل شد و از نظر ترکیب گستردهتر از دولت موقت قبلی بود، میتواند بر این موانع غلبه کند، یک سوال باز است. در هر صورت، مقابله با اقتصاد نابود شده کشور یک چالش بزرگ و فوری باقی خواهد ماند. هر سوریهای که این نویسنده در شش هفته کار میدانی پس از سرنگونی رژیم بشار اسد با او صحبت کرد، بر تأثیر بحران اقتصادی تأکید داشت، و بسیاری به سرعت از عدم بهبود کیفیت زندگی بیتابی نشان میدادند. ضعفهای ساختاری دولت مرکزی، همراه با قدرت جناحهای سیاسی-نظامی منطقهای خارج از کنترل آن، باعث شده است که مقامات رویکردی موقت به حکومتداری اتخاذ کنند. چه از روی تمایل و چه از روی ضرورت، هم دولت موقت و هم دولت موقت بعدی با جوامع اقلیت سوری و بازیگران سیاسی خارج از حوزه هیئت تحریرالشام به توافق رسیدهاند تا به ثبات برخی مناطق کمک کنند. این پویایی دو روی ساختار دولت سوریه را در دوران بلافاصله پس از سقوط رژیم آشکار میکند: از یک سو، هیئت تحریرالشام به سرعت نیاز به کار از طریق نهادهای محلی را به دلیل کمبودهای خود تشخیص داد؛ از سوی دیگر، جوامع محلی و جامعه مدنی توانستند نقشی…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.