مهند حاج علی، معاون پژوهشی مرکز خاورمیانه «مالکوم کر کارنگی» در بیروت دستاوردهای سوریه در سال گذشته عمدتاً محدود به سیاست خارجی بوده است. رئیسجمهور خودخوانده، احمد الشرع، در اقتصاد، امنیت یا سیاست داخلی دستاورد اندکی داشته و در عوض، تمرکز اصلی خود را بر بازسازی روابط خارجی کشور معطوف کرده است که با توجه به پیشینه او، نتایج چشمگیری نیز به همراه داشته است. جبهههای امنیتی و سیاسی به هم گره خوردهاند و همانطور که خشونتها در «سویدا» گواهی میدهد، امتیازات سیاسی بلندمدت و ائتلافسازی فراتر از پایگاه اسلامگرای «الشرع» در دستور کار نیست. همچنین دولت جدید فرآیندی برای عدالت انتقالی و آشتی ملی برقرار نکرده است؛ گامی که برای محافظت از اقلیت علوی در برابر حملات انتقامجویانه ضروری است. با این حال، آنچه الشرع در آن موفق بوده، حفظ صلح میان جناحهای مختلف شمال کشور است که پیش از این با رژیم اسد مخالف بودند و سابقه درگیریهای داخلی شدیدی داشتند. حمایت ترکیه میتواند عامل این موفقیت باشد. جذب نیروهای جدید در نیروهای امنیتی به این معناست که زمان در مدیریت این گروهها و انتقال آنها به نهادهای دولتی، به نفع الشرع است. با این حال، فراتر از جناحهای شبهنظامی، رژیم جدید مسیر روشنی برای مشروعیت سیاسی، چه از طریق انتخابات ملی و چه جدول زمانی برای برگزاری آن، ارائه نکرده است. برای رهبری که نه کنترل کامل بر قلمرو خود دارد و نه وفاداری کامل نیروهای مسلح را در اختیار دارد، مشروعیت سیاسی پیششرط ثبات و امنیت است. زها حسن، پژوهشگر ارشد بنیاد کارنگی برای صلح بینالمللی در میان مسائلی که بسیاری پس از سقوط رژیم اسدِ متحدِ ایران زیر نظر داشتند، این بود که دولت جدید به رهبری عضو سابق القاعده که اکنون مورد حمایت عربستان سعودی است، چه رابطهای با اسرائیل برقرار خواهد کرد؟ آیا دمشق با روابط دیپلماتیک موافقت خواهد کرد، آن هم در…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.