جنگ اسرائیل علیه غزه زندگی فلسطینیان را در آنجا ویران کرده و اقتصاد سیاسی و زیرساختهای این منطقه را از بین برده است. فلسطینیان همچنان درگیر نبردی برای بقا و در مذاکرات بر سر دسترسی به کمکهای بشردوستانه هستند. در همین حال، جهان خارج، آینده این منطقه را از طریق برنامههای بازسازی در نظر گرفته است، که بیشتر آنها هرگونه عاملیت را از فلسطینیان سلب کرده و تهدید به معرفی شکلی موذیانه از «سرمایهداری فاجعه» میکنند. مفهوم «سرمایهداری فاجعه»، که توسط نائومی کلاین در کتابش «دکترین شوک» در سال ۲۰۰۷ ابداع شد، بیان میکند که درگیریها، بلایای طبیعی و سایر اشکال بحران، محیطی مناسب برای نخبگان سیاسی و اقتصادی ایجاد میکنند تا جوامع را خلع قدرت و سلب مالکیت کنند. کنترل سیاسی بدون نظارت دموکراتیک به این نخبگان اجازه میدهد تا وجوه بازسازی را تصاحب و بهرهبرداری کنند، و فرصتهایی برای تصرف زمین و منابع طبیعی و خصوصیسازی خدمات فراهم میکند. غزه در خطر تبدیل شدن به نمونهای دیگر از سرمایهداری فاجعه است، پس از نمونههای قبلی در عراق، افغانستان و لبنان و دیگر موارد. در حالی که برنامههای بازسازی زیادی برای غزه در دست انتشار است، چهار برنامه به طور خاص چنین نتیجهای را تسهیل میکنند. دو مورد از این برنامهها توسط قدرتمندترین دولتهایی که وضعیت منطقه را کنترل میکنند، تدوین شدهاند. «غزه ۲۰۳۵» توسط دولت اسرائیل تهیه شده است، در حالی که «یک برنامه اقتصادی برای بازسازی غزه: رویکرد BOT» کار پروفسور جوزف پلمان از دانشگاه جورج واشنگتن است، که در ژوئیه ۲۰۲۴ آن را به تیم دونالد ترامپ ارائه کرد و الهامبخش دیدگاه رئیسجمهور برای تبدیل غزه به «ریویرای خاورمیانه» شد. برنامه سوم از «کارگروه آینده غزه»، پروژهای از مؤسسه یهودی امور امنیت ملی (JINSA) و ائتلاف واندنبرگ است، که هر دو اندیشکدههای نئومحافظهکار و حامی اسرائیل آمریکایی هستند. برنامه چهارم، «مسیرهایی به صلح پایدار اسرائیل-فلسطین»، اثر…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.