در ۱۵ اوت، دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، پذیرای ولادیمیر پوتین در خاک آمریکا بود. ترامپ هیچ کلام انتقادی درباره مهمان خود، که طراح حملات در اوکراین است، بر زبان نیاورد. در عوض، رئیسجمهور آمریکا متعهد شد که از یک توافق صلح نهایی حمایت دیپلماتیک کند که تجاوز آشکار روسیه و تصرف اراضی یک کشور مستقل عضو سازمان ملل را، در یکی از فاحشترین موارد نقض منشور این سازمان، مشروعیت بخشد. مدارای ترامپ با پوتین جای تعجب نداشت. حسادت رئیسجمهور به خودکامگان و غریزههای خودکامهاش بهخوبی شناخته شده است. برخلاف پیشینیان خود که قهرمان «دنیای آزاد» به رهبری آمریکا بودند، ترامپ با «دنیایی در زنجیر» مشکلی ندارد. بر این اساس، او از حمایت تاریخی آمریکا از دموکراسی در خارج دست کشیده و زیرساختها و بودجهای را که برای ترویج آن ایجاد شده بود، برچیده است. ترویج دموکراسی توسط آمریکا همیشه گزینشی، گرفتار ریاکاری و مستعد زیادهروی بوده است. اما بیتفاوتی مطلق ترامپ نسبت به آرمان آزادی، چیزی جدید در تعامل جهانی ایالات متحده است. فراتر از رها کردن دموکراتهای درگیر در سراسر جهان، موضع بدبینانه او نوید میدهد که نظم جهانی را از نو شکل دهد و ظهور چندجانبهگرایی غیرلیبرال را تسریع کند. این امر یک چرخه معیوب ایجاد خواهد کرد. با وخامت حکمرانی داخلی در سطح جهان، نهادهای حکمرانی بینالمللی تحت سلطه نیروهای خودکامه و ارتجاعی قرار خواهند گرفت که مصمم به معکوس کردن پیشرفت جهانی در زمینه آزادی و برابری و به حداقل رساندن محدودیتهای هنجارها و قوانین بینالمللی بر رفتار ملی هستند. نتیجه، یک نظم جهانی حتی بیاخلاقتر، سرکوبگرتر و پرمناقشهتر خواهد بود. به طور خلاصه، جهانی ناامن برای دموکراسی. برچیدن ترویج دموکراسی تخریب دستگاه ترویج دموکراسی آمریکا توسط ترامپ، یکی از فاجعهبارترین و گیجکنندهترین گامهایی است که او برای بازنگری سیاست خارجی ایالات متحده برداشته است. در آغاز سال ۲۰۲۵، ایالات متحده تأثیرگذارترین مروج و بزرگترین…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.