مهاجرت از دیرباز یک مسئله بحثبرانگیز و تفرقهافکن در کانون سیاستهای حزبی در ایالات متحده بوده است. این یکی از مسائل تعیینکننده در دومین دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ است که تنها در چند ماه، سیستم مهاجرت ایالات متحده را با مجموعهای از فرمانهای اجرایی گسترده متحول کرده است. از زمان بازگشت به کاخ سفید، ترامپ مسیرهای اصلی مهاجرت قانونی را برچیده، قانون دشمنان بیگانه ۱۷۹۸ را برای بازداشت و اخراج مهاجران بدون طی مراحل قانونی اجرایی کرده، برای پایان دادن به شهروندی بر اساس تولد اقدام کرده و ابطال تابعیت شهروندان را دنبال کرده است. در هسته این برنامه ضد مهاجرتی، این استدلال قرار دارد که مهاجران تهدیدی برای امنیت ملی ایالات متحده هستند – نه تنها به این دلیل که برای منابع محدود رقابت میکنند یا امنیت مرزی را مورد سوء استفاده قرار میدهند، بلکه به این دلیل که متفاوت فکر میکنند و بنابراین، فرهنگ، جامعه و جهتگیری سیاست آمریکا را به طور اساسی تغییر خواهند داد. در حالی که تحقیقات فراوانی در مورد احساس آمریکاییها در مورد مهاجران و تأثیر آنها بر جامعه در ایالات متحده، از جمله تحقیقات انجام شده توسط شورای امور جهانی شیکاگو، وجود دارد، توجه کمی به نظرات خود مهاجران شده است. تعداد کمی بر دیدگاههای سیاست داخلی و سیاست خارجی مهاجران نسل اول و دوم تمرکز کردهاند تا درک کنند که آنها جهان و جایگاه خود را در آن چگونه میبینند و چگونه ادراکات آنها با آمریکاییهایی که خانوادههایشان مدت طولانیتری در ایالات متحده بودهاند، متفاوت است. روایت غالب این است که مهاجران دیدگاههای سیاستی متمایزی دارند که تحت تأثیر جامعهپذیری سیاسی منحصر به فردشان، تجربیاتشان در کشورهای مبدأ، روابط نزدیک با دوستان و خانواده در خارج از کشور و هویتهای فرهنگی قویشان شکل گرفته است. با این حال، دادههای نظرسنجی شورای شیکاگو در سال ۲۰۲۴، که در ۲۱ ژوئن تا ۱…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.