در کنار تحلیلهای مهم گزینههای حمله و پیامدهای احتمالی در صورت حمله مجدد ایالات متحده به ایران، بررسی پیامدهای عدم حمله ایالات متحده نیز خالی از لطف نیست. این موضوع در بحبوحه گزارشهای مختلف مبنی بر اینکه مذاکرات چندجانبهای که اکنون برای استانبول برنامهریزی شده است، ممکن است صرفاً بر مسائل هستهای متمرکز باشد تا طیف گستردهای از مسائل دیگر که در سیاست ایالات متحده در قبال ایران نقش محوری دارند - از نگرانیهای حقوق بشری که تهدیدهای نظامی ترامپ را برانگیخته است، گرفته تا نگرانیهای امنیتی دیرینه آمریکا در مورد گسترش موشکها و بیثباتی منطقهای - اهمیت بیشتری پیدا میکند. هر اتفاقی که بیفتد، رویه گذشته ترامپ قویاً نشان میدهد که او موفقیت خود را مستقیماً با تهدیدهای خود مبنی بر استفاده از زور مرتبط خواهد دانست. با این حال، دولت با چالشهای بزرگی در ترسیم هر گام کوچکی که از دور جدید مذاکرات به عنوان پیروزی ایالات متحده برداشته میشود، روبرو خواهد شد. مردم ایران، رهبران حکومت و ناظران در سراسر خاورمیانه احتمالاً چنین ادعاهایی را در برابر این تصور که هدف واقعی آمریکا سقوط جمهوری اسلامی است، ارزیابی میکنند، که بسیار بعید است به زودی اتفاق بیفتد. بنابراین، مقامات آمریکایی باید انتظار داشته باشند که تردید گستردهای در مورد اینکه آیا تهران - یا در واقع واشنگتن - به هرگونه توافق هستهای که در روزهای آینده حاصل شود، پایبند خواهد بود یا خیر، وجود داشته باشد. ترس از قابلیتهای ایرانتهران دلیل خوبی دارد که باور کند میتواند در دولتهای دیگر، ترس ایجاد کند. در طول ماه گذشته، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، اظهار داشته است که کشورش در حال حاضر به ایران حمله نخواهد کرد و بسیاری از دولتهای دیگر منطقه - از جمله مصر، عمان، قطر و عربستان سعودی - با تکرار سخنان او، از ایالات متحده خواستهاند که اکنون حمله نکند. ریاض و امارات متحده…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.