شنبه ۱۴۰۴/۱۱/۲۵

توافق با ایران یا حفظ اعتبار آمریکا؟

، :نویسنده
مرکز رصد و ارزیابی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی  :رصدگر
لینک منبع اصلی
تقریباً هشت ماه پس از جنگ دوازده روزه، واشنگتن بار دیگر در آستانه جنگ با تهران قرار دارد. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، طبق گزارش‌ها، در نشانه‌ای از نگرانی ایران در مورد اقدام نظامی، موافقت کرده است که در تاریخ ۶ فوریه با استیو ویتکاف، فرستاده آمریکا، احتمالاً با وزرای امور خارجه سایر کشورهای منطقه، دیدار کند. اگرچه سؤالاتی در مورد اینکه آیا این جلسه برگزار خواهد شد، مطرح شده است، اما طرفین به وضوح در نقطه عطفی قرار دارند که در آن ایران دوباره پیشنهاد مذاکره می‌دهد و دولت ایالات متحده مایل است آنها را بپذیرد. علت تقریبی تنش‌های فعلی، سرکوب اعتراضات گسترده ماه گذشته توسط ایران است که منجر به کشته شدن هزاران ایرانی شد. در طول آن آشفتگی، رئیس جمهور ترامپ گام فوق‌العاده‌ای برداشت و به نمایندگی از تظاهرکنندگان، قول مداخله داد. با افزایش اعتراضات، او از آنها خواست که "به اعتراض ادامه دهند - نهادهای خود را در دست بگیرند" و قول داد "کمک در راه است". اگرچه ترامپ نیروهای نظامی، از جمله گروه ضربت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن را به منطقه اعزام کرد، اما در نهایت تصمیم گرفت در جریان اعتراضات مداخله نکند و ادعا کرد که تهدیدات او باعث شده است که ایران اعدام‌های برنامه‌ریزی شده صدها تظاهرکننده را لغو کند. با این حال، نگرانی‌های ایالات متحده در مورد سرکوب نه تنها از بین نرفت، بلکه نگرانی‌های امنیتی دیگر را تشدید کرد. حملات مشترک ایالات متحده و اسرائیل در سال ۲۰۲۵ برنامه هسته‌ای ایران را به طور قابل توجهی به عقب انداخت اما آن را از بین نبرد. در عوض، وضعیت این برنامه به دلیل غیبت طولانی بازرسان بین‌المللی یا گزارش‌های قابل اعتماد در مورد وضعیت مواد و فعالیت‌های هسته‌ای، بیش از هر زمان دیگری در چند دهه گذشته نامشخص مانده است. به همین ترتیب، موشک‌اندازها و زرادخانه ایران آسیب دیدند اما به هیچ…

دریافت اشتراک

جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک  تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.  
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
 بیشتر

مقالات مشابه

شکست مارپیچ سکوت؟
سلطنت‌طلبان، فاشیست یا لیبرال؟
فرزند آخرین شاه، نوستالژیک ولی ناشایست

انتخاب سردبیر

user