استراتژی امنیت ملی جدید آمریکا نشاندهنده یک تغییر ایدئولوژیک و محتوایی در سیاست خارجی ایالات متحده است. دولت تلاش میکند تعریفی عملگرایانه از دکترین «اول آمریکا» را در سیاست خارجی تعریف کند. به عنوان مثال، دستور کار صدور دموکراسی به وضوح پایان یافته است. انتخابهای سیاست خارجی بر اساس آنچه ایالات متحده را قدرتمندتر و مرفهتر میسازد، انجام خواهد شد. این به وضوح همان چیزی است که مردم آمریکا به آن رأی دادهاند، اما انتخابهای خودخواهانه امروز ممکن است به آیندهای تنهاتر و ضعیفتر منجر شود. این واقعاً یک لحظه محوری در نحوه کارکرد جهان است. این استراتژی امنیت ملی، یک زنگ خطر واقعی، دردناک و شوکهکننده برای اروپا است. این لحظهای از واگرایی عمیق بین دیدگاه اروپا نسبت به خود و چشمانداز ترامپ برای اروپا است. اگر اروپا در مورد تعهد کامل دولت ترامپ تردیدی داشت، اکنون مطمئن شده است. دولت آمریکا از اروپا میخواهد که بر بخش خود از جهان نظارت کند و مهمتر از همه، خودش هزینه آن را بپردازد. نگرانکنندهترین بخشهای استراتژی، آنهایی هستند که اروپا را به دلیل از دست دادن هویت اروپاییاش سرزنش میکنند. به نظر میرسد احساس پشت این کلمات، دامن زدن به مهاجرستیزی و پایبندی به یک اروپای آرمانی و جهان قدیمی است. اروپای مدرن پر جنب و جوش، در حال تکامل، و – عمدتاً – بسیار شاد است. واکنش اکثریت اروپا به این استراتژی امنیت ملی احتمالاً همان شوک وحشتزدهای خواهد بود که سخنرانی معاون رئیس جمهور، جی دی ونس، در مونیخ را در بر گرفت. چین دو بخش از این استراتژی را دوست خواهد داشت و از بقیه متنفر خواهد بود. پکن اعلام صریح مبنی بر اینکه اولویت ایالات متحده عدم مداخله در امور سایر ملتها است و بیان واضح در مورد احترام به حاکمیت دولتها را دوست خواهد داشت. این ممکن است ترسهای چین را مبنی بر اینکه ایالات…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.