در موجی از حملات، ارتش اسرائیل به تأسیسات هستهای نطنز، پایگاههای نظامی و سایر اهداف در ایران حمله کرد و همچنین سه رهبر ارشد نظامی ایران را در میان بسیاری از مقامات ارشد نظامی دیگر و چندین دانشمند هستهای ترور کرد. حملات نظامی اسرائیل احتمالاً برنامه هستهای ایران را به عقب خواهد انداخت، اما بخشهایی از این برنامه تا درجات مختلفی دست نخورده باقی خواهد ماند و ایران به دنبال تلافی خواهد بود. آشفتگی حاصل ممکن است ایالات متحده را به سمت دخالت سوق دهد، علیرغم تمایل دولت ترامپ برای جلوگیری از حمله به ایران. ایران دهههاست که یک برنامه هستهای فعال دارد و در سالهای اخیر، این کشور بیش از هر زمان دیگری به دستیابی به سلاح هستهای نزدیکتر به نظر میرسد. در حالی که پیشرفت تهران زمانی پراکنده بود، اما به طور پیوسته تأسیسات غنیسازی و سایر اجزای سلاح هستهای خود را توسعه داده است. در سال ۲۰۱۵، دولت اوباما در مورد برنامه جامع اقدام مشترک مذاکره کرد که این برنامه را متوقف کرد، اما رئیس جمهور ترامپ در سال ۲۰۱۸ از آن خارج شد و آن را "توافق بد" اعلام کرد. از آن زمان، ایران اورانیوم را تا ۶۰ درصد غنیسازی کرده است، سطحی بالا که از آن کشور به راحتی میتواند به سطح ۹۰ درصد مورد نیاز برای مواد درجه تسلیحاتی برسد. اسرائیل مدتهاست که سلاح هستهای ایران را به عنوان یک تهدید وجودی میبیند، اما با وجود هشدارهای مکرر، سالها به دلایل مختلف از حمله به ایران خودداری کرد. بنیامین نتانیاهو، اگرچه اغلب با لحنی تند صحبت میکرد، اما در بیشتر دوران نخستوزیری خود در مورد استفاده از نیروی نظامی محتاط بود. قبل از حملات تروریستی ۷ اکتبر ۲۰۲۳، به نظر میرسید درگیری بین دو کشور چندین عامل بازدارنده قدرتمند داشته باشد: پاسخ حزبالله که شامل حملات گسترده موشکی و راکتی به اسرائیل میشد؛ تلافی…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.