تأثیر انتخابات عراق بر رقابت آمریکا و ایران

رصدخونه اندیشکده ها :رصدگر

آخرین نتایج، از انتخابات نوامبر، نشان می‌دهد که ائتلاف بازسازی و توسعه به رهبری نخست وزیر محمد شیاع السودانی، بیشترین سهم کرسی‌ها را در انتخابات پارلمانی عراق به دست آورده است. اما کسب اکثریت آرا تنها آغاز کار است. تشکیل دولت ممکن است ماه‌ها طول بکشد، زیرا بلوک‌های رقیب در بحبوحه تنش‌های ایران و آمریکا و اختلافات طولانی‌مدت بر سر نقش شبه‌نظامیان متحد ایران در عراق، در حال مذاکره برای تشکیل ائتلاف هستند. به طور خلاصه، انتخابات عراق برنده رقابت ایران و آمریکا بر سر عراق را مشخص نخواهد کرد، بلکه قوانین فصل بعدی رقابت را تعیین خواهد کرد. اگر این نتیجه انتخاباتی در نهایت به یک ائتلاف حاکم آشنا منجر شود، انتظار نسخه‌ای ظریف‌تر از وضع موجود را داشته باشید: بیشتر کاغذبازی تا آتش‌بازی، بیشتر رقص بوروکراتیک تا اصلاحات جسورانه، و هیچ تغییر اساسی در اتحاد استراتژیک عراق وجود نخواهد داشت. همزیستی آمریکا و ایران در عراق امکان‌پذیر است، زیرا هر سه کشور اصلی - بغداد، واشنگتن و تهران - بیش از آنچه اعتراف می‌کنند به آن نیاز دارند، بنابراین فقط به کمی پنهان‌کاری نیاز است. نخست‌وزیر سودانی به جای رویارویی با شبه‌نظامیان حشد شعبی، مسیر مهار نسبی را در پیش گرفته است، در حالی که اصرار دارد دولت باید سلاح را در دست داشته باشد. ایالات متحده می‌خواهد این شبه‌نظامیان در زنجیره‌های فرماندهی پاسخگو قرار گیرند یا حداقل در سیاست حضور داشته باشند. ایران می‌خواهد گزینه‌های مسلحانه خود در آن سوی مرز حفظ شود - اما نمی‌خواهد آنها آنقدر آشکار و فعال باشند که بهانه‌ای برای حملات خارجی یا تحریم‌های ناگهانی بر شریان‌های دلار عراق که تهران تا حدی به آن وابسته است، ایجاد کنند. این همگرایی، یک آزمایش آرام برای ایران در داخل عراق ایجاد کرده است: به جناح‌های منتخب فشار بیاورید تا از اهمیت شاخه‌های نظامی خود بکاهند، ماشین‌های سیاسی حزبی بسازند و عمیق‌تر در وزارتخانه‌ها…