در چند هفته گذشته، پاکستان به عنوان یکی از بازیگران و رابطهای اصلی در تلاش برای پایان دادن به درگیریهای شدید میان ایالات متحده و ایران مطرح شده است. اگرچه با توجه به تلاشها برای تثبیت یک آتشبس شکننده، موفقیت این اقدامات هنوز مشخص نیست، اما پاکستان نقشی کلیدی در انتقال پیامها میان دو کشور ایفا کرده و در کنار مصر و ترکیه کوشیده است آنها را به پای میز مذاکره بکشاند. تصمیمگیرندگان پاکستانی سرمایه سیاسی خود را در این ابتکار عمل به کار گرفتهاند و اسلامآباد را به عنوان محلی برای انجام مذاکرات پیشنهاد میدهند؛ چرا که میدانند درگیری طولانیمدت در همسایگی آنها، پیامدهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی جدی برای پاکستان به همراه خواهد داشت. با این حال، این ابتکار عمل تحت تأثیر محدودیتهای سیاسی خودِ پاکستان در قبال ایران و ایالات متحده قرار گرفته است. تلاشهای پاکستان برای جلب نظر پرزیدنت دونالد ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوریاش آغاز چندان موفقی نداشت. پس از انتخاب او، نزدیکان ترامپ به معترضان و اپوزیسیون پاکستان رو نشان دادند و خواستار آزادی عمران خان، نخستوزیر سابق و زندانی شدند. یکی از مقامات ارشد وزارت امور خارجه آمریکا نیز در آوریل ۲۰۲۵ در مجمع سرمایهگذاری معدنی پاکستان شرکت کرد. با این حال، گشایش واقعی پس از درگیری چهارروزه میان هند و پاکستان در مه ۲۰۲۵ رخ داد. پاکستان از نقش پرزیدنت ترامپ در توقف خصومتها با هند قدردانی کرد و بعداً رسماً او را نامزد دریافت جایزه صلح نوبل نمود. در ادامه، پاکستانیها پیشنهادهایی در حوزه رمزارزها به رئیسجمهور آمریکا و نزدیکانش ارائه دادند و شراکت در زمینه تأمین معادن حیاتی با آمریکا را آغاز کردند. هر دو کشور همچنین شراکت قدرتمندی در زمینه مبارزه با تروریسم حفظ کردهاند. مجموعه این عوامل در نهایت منجر به این شد که پرزیدنت ترامپ از فیلدمارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، برای سفر به واشنگتن دعوت…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر