سهشنبه ۱۱ نوامبر ۲۰۲۵، عراقیها برای ششمین انتخابات پارلمانی از زمان سقوط صدام حسین در سال ۲۰۰۳، به پای صندوقهای رأی رفتند. با وجود بیثباتی منطقه، رأیگیری در آرامش نسبی برگزار میشود. با این حال، بیاعتمادی گسترده نسبت به نخبگان سیاسی همچنان پابرجاست، زیرا رأیدهندگان این سؤال را مطرح میکنند که آیا این سیستم سرانجام میتواند امنیت و خدمات اولیه – دو چالش دیرینه از زمان تهاجم ۲۰۰۳ ایالات متحده – را فراهم کند. سرخوردگی، به ویژه در میان جوانان عراقی، مشارکت در انتخابات را تهدید میکند: تنها ۲۱.۴ میلیون از ۳۲ میلیون واجد شرایط رأیدهی ثبت نام کردهاند، که نسبت به ۲۴ میلیون نفر چهار سال پیش کاهش یافته است. تحریم این انتخابات توسط روحانی شیعه، مقتدی صدر، که نظم سیاسی آلوده به فساد، فرقهگرایی و دخالت خارجی را محکوم میکند، احتمالاً مشارکت رأیدهندگان را بیش از پیش کاهش میدهد. جنبش او همچنان یکی از محبوبترین نیروهای عراق، به ویژه در مناطق مرکزی و جنوبی است. جنبش صدر رقیب اصلی چارچوب هماهنگی شیعیان است، بلوکی که از محمد شیاع السودانی، نخستوزیر حمایت میکند. السودانی که به دنبال دومین دوره نخستوزیری است، با شکافهای فزایندهای در داخل چارچوب هماهنگی مواجه است، زیرا احزاب شیعه با فهرستهای جداگانه رقابت میکنند و احتمالاً تنها پس از رأیگیری دوباره متحد خواهند شد. رقیب اصلی او نوری المالکی، نخستوزیر سابق، است که همچنان در عراق مرکزی و جنوبی نفوذ دارد. در میان جناحهای سنی، تجزیه ادامه دارد و احزاب جدیدی مانند «تقدم» به رهبری محمد الحلبوسی، «السیاده» به رهبری خمیس الخنجر و ائتلاف «عزم» به رهبری مثنی السامرائی ظهور کردهاند. در اردوگاه کُردی، حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی کردستان پس از یک سال بنبست در تشکیل دولت اقلیم کردستان به سمت صندوقهای رأی میروند، که این انتخابات را به آزمونی برای قدرت داخلی تبدیل میکند. در مجموع، ۷,۷۴۴ نامزد برای ۳۲۹ کرسی پارلمان…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.
راهنمای دریافت اشتراک
بیشتر