تلاشهای دونالد ترامپ برای توقف سریع درگیری در اوکراین به نتایج مورد نظر او نرسیده است. شکاف بین مواضع مذاکراتی دو طرف همچنان عمیق است و تصور اینکه تلاشهای جاری ایالات متحده برای میانجیگری آتشبس و یا یک توافق صلح پایدار) – که آخرین آن نشست اوت ۲۰۲۵ بین پرزیدنت ترامپ و پوتین است –موفقیتآمیز خواهد بود، دشوار است. در واقع، تمام دلایل نشان میدهد که جنگ تا پایان سال و تا سال ۲۰۲۶ ادامه خواهد داشت. با توجه به چشمانداز ضعیف فعلی برای مذاکرات جدی آتشبس، وسوسه به تعویق انداختن برنامهریزی و آمادگی برای روزی که آنها به طور جدی آغاز میشوند – که مطمئناً در مقطعی شروع خواهند شد – بسیار قوی است. این امر به ویژه در مورد مفاد فنی یا ابزارهای یک آتشبس صدق میکند. با این حال، به تعویق انداختن چنین سوالاتی کوتهبینانه خواهد بود، به دو دلیل. اولاً، این امکان که ناگهان شرایط برای صلح در اوکراین فراهم شود را نمیتوان به طور کامل نادیده گرفت. آمادگی برای آن لحظه حیاتی است، زیرا مذاکراتی که با عجله و بدون توجه کافی به جزئیات عملی انجام میشوند، میتوانند به توافقهای ناقص و کوتاهمدت منجر شوند. ثانیاً، درک قبلی از اینکه چگونه یک آتشبس – اگر با آیندهنگری و دقت طراحی شود – میتواند نگرانیهای امنیتی هر دو طرف، به ویژه اوکراین، را کاهش دهد، میتواند در زمان مناسب به تسهیل توافق کمک کند. برای اوکراین، یکی از مهمترین نگرانیها در مورد هرگونه توافق آتشبس، پتانسیل بازگشت روسیه به جنگ است که میتواند امنیت این کشور را تهدید کند؛ در واقع، بقای اوکراین به عنوان یک دولت مستقل و حاکمیتی در خطر است. توجه بیشتری باید به این سوال معطوف شود که چگونه یک توافق آتشبس میتواند توانایی اوکراین را برای بازدارندگی از تجاوزات آتی روسیه افزایش دهد. این سوال نه تنها برای امنیت اوکراین، بلکه…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.