مقدمه در دهه گذشته، رویکردهای رابطهمحور به دیپلماسی ظهور کردهاند که بر استفاده دیپلماتها از رسانههای اجتماعی برای تقویت و بهرهبرداری از روابط با مخاطبان خارجی تمرکز دارند. بااینحال، تاکنون مطالعات کمی بررسی کردهاند که آیا رسانههای اجتماعی برای تقویت و بهرهبرداری از روابط با دیاسپوراها استفاده میشوند. این مقاله با هدف پر کردن این شکاف، به بررسی استفاده سفارتخانههای اتیوپی، کنیا و رواندا از رسانههای اجتماعی برای تعامل با دیاسپوراهای دور، تقویت پیوندها با جوامع مهاجر و افزایش ارتباط عاطفی بین دیاسپوراها و کشور مبدأ آنها میپردازد. این مقاله بر کشورهای یادشده تمرکز دارد که، همانطور که در ادامه نشان داده خواهد شد، رابطه خود با افراد در جوامع دیاسپورا را بازتعریف کردهاند، دیگر این افراد بهعنوان «خائنانی» که کشور مبدأ خود را ترک کردهاند دیده نمیشوند، بلکه بهعنوان «ناجیانی» که میتوانند به رونق مالی کشور کمک کنند. علاوهبراین، هر سه کشور دارای دیاسپورای بزرگ و پراکنده جغرافیایی هستند. بنابراین، رسانههای اجتماعی میتوانند ابزار مهمی برای این کشورها باشند تا مرزهای خود را بهصورت مجازی گسترش دهند و دیاسپوراها را در بر گیرند. ظهور رویکردهای رابطهمحور به دیپلماسی پس از پذیرش گسترده رسانههای اجتماعی توسط نهادهای دیپلماتیک رخ داده است. سپس، مرور ادبیات به ارزیابی بازتعریف مفهوم دیاسپوراها در برخی کشورهای آفریقایی و انگیزههای مالی که زیربنای تلاش این کشورها برای تقویت پیوندها با جوامع دیاسپورا است، میپردازد. این مقاله سپس چارچوب نظری جدیدی برای ارزیابی دیپلماسی دیجیتال دیاسپورا معرفی میکند که شامل ایجاد روابط آنلاین، جامعهسازی آنلاین و آفلاین و در نهایت بهرهبرداری از روابط است. در پایان، مقاله تحلیلی از بیش از ۸۰۰ پست منتشرشده توسط نه سفارتخانه آفریقایی ارائه میدهد. مرور ادبیات دیپلماسی دیجیتال در سالهای اخیر، سفارتخانهها و وزارتخانههای امور خارجه (MFAs) بهطور گسترده از رسانههای اجتماعی استفاده کردهاند، عملی که بهطور کلی بهعنوان دیپلماسی دیجیتال شناخته میشود. از طریق رسانههای اجتماعی، سفارتخانهها میتوانند سیاست…
دریافت اشتراک
جهت مشاهده این مطلب لطفا اشتراک تهیه کنید یا با حساب کاربری سازمانی وارد شوید.
در رصدخونه می توانید به ازاء به اشتراک گذاری رصدهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و…به رصد سایر افراد دسترسی داشته باشید.