ارزش راهبردی تعمیق روابط ناتو و منطقه منا برای غرب

رصدخونه اندیشکده ها :رصدگر

تحولات اخیر در سوریه و جنگ جاری در غزه، یادآوری‌های مکرری از اهمیت خاورمیانه برای سیاست‌گذاران غربی هستند. در زمانی که بسیاری در غرب، به‌ویژه در ایالات متحده، ترجیح می‌دهند تعامل خود را در این منطقه کاهش داده و بیشتر بر مناطقی مانند هند و اقیانوس آرام تمرکز کنند، واقعیت‌های ژئوپلیتیکی موجود مانع از تحقق این تغییر می‌شوند. این امر به‌ویژه برای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) صادق است که به‌درستی دفاع از تمامیت ارضی اروپا را در مواجهه با تجاوز خارجی در سال‌های اخیر در اولویت قرار داده است. با این حال، ناتو همچنان به تعامل با خاورمیانه ادامه داده است. واضح است که چرا این سازمان نمی‌تواند از نادیده گرفتن منطقه چشم‌پوشی کند. تنها جغرافیا نیست که این امر را غیرممکن می‌سازد، خاورمیانه و اروپا نیز در مجموعه‌ای از منافع امنیتی و چالش‌های مشترک سهیم هستند. این موارد شامل تروریسم، اثرات بشردوستانه مهاجرت گسترده و نگرانی‌ها در مورد گسترش سلاح‌های هسته‌ای است. به همین دلایل، از نظر استراتژیک منطقی است که ناتو و کشورهای خاورمیانه همکاری خود را افزایش دهند. در سال ۲۰۰۴، ناتو ابتکار همکاری استانبول را ایجاد کرد که به عنوان بستر اصلی اتحاد برای تعامل با جهان عرب عمل کرده است. قطر، امارات متحده عربی، بحرین و کویت در حال حاضر در این ابتکار شرکت دارند که همکاری منطقه‌ای بین ناتو و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس را رسمیت می‌بخشد و بازدیدهای سطح بالا، تمرینات آموزشی مشترک و تبادلات آموزش نظامی را تقویت کرده است. حضور ناتو در منطقه توسط مرکز منطقه‌ای ابتکار همکاری استانبول-ناتو در کویت تثبیت شده است. در سال‌های اخیر، افزایش تعاملات سطح بالا بین ناتو و کشورهای خلیج فارس وجود داشته است. به عنوان مثال، ماه گذشته، رئیس کمیته نظامی ناتو، دریاسالار جوزپه کاوو دراگون، برای گفتگوهای سطح بالا در مورد همکاری ناتو و خلیج فارس از کویت بازدید کرد. در…